Je beoefent al een tijdje yoga, en je merkt het. Je bent rustiger en je kunt jezelf makkelijker kalmeren. Je hebt inmiddels wat tools in huis: je weet iets met je adem te doen, je komt makkelijker uit je hoofd en misschien lukt het je steeds beter om piekergedachten los te laten. Je zit gewoon wat lekkerder in je vel.
Dan komt er een gek moment.
Als er aan je getrokken wordt
Vriendinnen, je gezin, je werk: iedereen wil iets van je. Er zijn zoveel dingen te doen, mensen die je wilt zien en dingen waar je zin in hebt. En er zitten nu eenmaal maar 24 uur in een dag.
Juist hier zit voor mij een van de mooiste dingen van yoga. Je doet het namelijk niet alleen voor jezelf. Het is zeker geen egoïsme om wekelijks (of dagelijks) tijd voor jezelf te nemen. Dat klinkt misschien groot, maar het is wel zo.
De manier waarop jij met jezelf omgaat, werkt door
In je gezin, bij je kinderen, in je relatie, bij je vrienden en op je werk. Je geeft het voorbeeld door tijd voor jezelf te maken. Door niet altijd maar door te rennen, door af en toe te ademen voordat je reageert, door te leren voelen wat er werkelijk aan de hand is.
Je hoeft echt niet altijd zen te zijn, gelukkig niet. Maar er ontstaat iets: een soort anker. Het besef dat je een keuze hebt. Niet in wat je overkomt, maar wel in hoe je daarmee omgaat.
Yoga is meer dan de houdingen
Yoga wordt steeds minder iets wat je doet en steeds meer iets wat je meeneemt in je leven. En dat is eigenlijk precies waar yoga over gaat.
De houdingen zijn maar een klein onderdeel van het geheel. In het Westen hebben we yoga behoorlijk uit elkaar getrokken en vooral de fysieke kant groot gemaakt. Maar yoga gaat ook over bewustzijn, adem en ontspanning. Over hoe je kijkt, hoe je reageert en hoe je leeft. En over de normen en waarden die voor jou belangrijk zijn.
Als je dat steeds meer integreert in je dagelijks leven, dan gebeurt er iets. Het raakt, niet alleen jou.
Ook een yogadocent is niet altijd zen
Ik kan daar zelf over meepraten. Je zou misschien denken dat ik als yogadocent inmiddels voortdurend zen door het leven ga. Nou, nee. Ik heb ook stress. Ik kan ook piekeren en ik kan ook van alles in mijn hoofd maken wat er op dat moment helemaal niet hoeft te zijn.
Mijn geluk is misschien wel dat yoga mijn werk is. Ik zit iedere dag uren op de mat, en daardoor word ik steeds opnieuw teruggebracht naar waar het eigenlijk om gaat. Dat is voor mij een geschenk. Misschien is het dat ook voor de mensen die bij mij les volgen.
Want zo werkt het: we zijn altijd leraar en leerling voor elkaar. Je doet de dingen nooit alleen voor jezelf. Het heeft altijd een groter bereik.
Alles wat je meemaakt, is een deel van je opleiding
Misschien is dat ook wel waarom jij yogadocent zou kunnen worden. Om werkelijk te gaan doceren, of om yoga meer en meer te integreren in je leven.
Je leven is perfect. Het hoeft niet gefikst te worden en je hoeft niet te blijven sleutelen aan jezelf. Alles wat je meemaakt is een deel van je opleiding. Misschien heb je een flinke rugblessure gehad, ben je ooit compleet opgebrand geweest, of weet je hoe het voelt als het leven je even flink door elkaar schudt. Dat vormt je, maakt je milder naar de ander en uiteindelijk misschien ook veerkrachtiger.
Dan weet je dat yoga niet gaat over de perfecte houding. Dan weet je hoe waardevol het is als er iemand naast je staat die stevig geankerd is. Iemand die niet alleen de houding kent, maar ook het leven. En misschien word jij wel zo’n docent.
Alles wat je hebt meegemaakt, alles wat je hebt geleerd en alles waar je doorheen bent gegaan, neem je mee. Dat vormt jou. Niet ondanks je leven, maar juist dankzij je leven.
Kom het voelen
Op 6 november hebben we een demo-les van onze Integratieve Yoga Opleiding. Misschien is dit wel het moment om eens te komen voelen.
Wie weet zit er meer in jou dan alleen iemand die graag yoga doet.